Roadtrip Bosnië 2026 # Dag 1 & 2

Dag 1 & 2 # Vrijdag 21 augustus en zaterdag 22 augustus. Ons vertrek en de aankomst in Banja Luka

Na maanden voorbereiden is het dan eindelijk zover,  we mogen op vakantie. Eind vorig jaar onstond het idee al dat we dit jaar een rondreis zouden maken in het mooie  Bosnië en zo gezegd zo gedaan.  Allereerst maar eens gekeken wat we allemaal willen zien en dat was veel, veel te veel. We hebben geen 3 maanden maar maar 3 weken. Ok, dan de route maar kleiner maar wel verspreid door Bosnië,  we willen niet te veel op één plaats blijven hangen daar is het land veel te mooi voor. En nu is het toerisme in opkomst maar nog niet zo veel als Kroatië. Het wekt op sommige plekken een beetje het oude Yougoslavie gevoel op. En lichamelijk kunnen we het ook nog wel aan want we willen veel zien dus we gaan veel doen.  Niet alle mooie plekjes liggen direct al aan de straat, dus zal er waarschijnlijk veel gelopen worden. Dus nieuwe wandel schoenen gekocht en wandelstokken, we worden natuurlijk ook een dagje ouder haha. Ook konden we bv.  Mostar en de Kravica watervallen schrappen want daar waren we al geweest, Mostar ondertussen 3x volgens mij. We hebben ook veel aan ChatGPT gevraagd en veel vlogs gekeken op You Tube. Tot een week voor onze vakantie ben ik er mee bezig geweest omdat ChatGPT opeens vertelde dat sommige straten toch niet te rijden zijn. Deze routes waren al helemaal.uitgestippeld met alle mooie plekjes op die route.  Dus weer een nieuwe route gemaakt en uitgezocht wat er daar op ons pad kan komen en wat we daar echt moeten zien. Ondertussen weten we nu al  dat er zeker een volgende keer komt want het ene mooie plekje na het andere mooie plekje komt te voorschijn.  Dus alles uitgewerkt en we zien wel wat we doen. We hebben tenslotte vakantie, niks moet en alles mag. Dus zijn we vrijdagmiddag rond 15.00 uur weggereden van huis.  Direct bij het oprijden van de autobaan stonden we al in een kleine file. O jee dat voorspelde niet veel goeds. Poosje later nog een kleine file  en flinke hoosbuien. Maar daar bleef het gelukkig bij en was het over het algeheel best wel rustig op straat en konden we mooi doorrijden. Wat wel even een domper was, is dat ik onderweg een bericht kreeg op mijn telefoon dat ik een nieuwe E Sim had aangevraagd en dat ik die kon activeren. Hmmm ik had helemaal geen nieuwe Sim gevraagd. En voordat het door drong wat er nu eigenlijk aan de hand was, was mijn telefoon geblokt en kon ik niks meer, was mijn internet weg en had ik al een flinke rekening  van aangekochte spelletjes. Dat was even flink balen want blijkbaar was via My Odido mijn Sim kaart gehackt. Geen idee dat het kon maar het kan. Verder ging de reis voorspoedig. We moesten even een klein half uurtje wachten voordat we Oostenrijk in konden rijden want onze 1 dag geldige vignet ging om 24.00 in om daar te mogen rijden. Toen weer door. We hebben nog even ergens in de buurt van Maribor de auto aan de kant gezet zodat Herman heel even de ogen dicht kon doen. Vanaf Zagreb hebben we de autobaan verlaten en zijn via de gewone wegen naar de grens van Bosnië gereden. Dit begon direct al als een hele mooie route. Grappig om te zien dat de huizen bijna allemaal in een zelfde stijl waren gebouwd. De eerste verdieping was van hout. Echt mooi om te zien. De omgeving was ook al om van te genieten. We zijn de grens overgegaan bij Novi Grad. Een kleine grens waar ook de buitenlanders zoals wij wel in de zomerperiode over mogen. Toen wij daar aan kwamen rijden stonden er 5  auto's voor ons in de rij bij de grens van Kroatië.  Dat was al een goed teken en ging ook eigenlijk wel snel. Binnen 10 à 15 minuten konden we doorrijden naar de volgende grenspost  " Bosnië " .  De slagbomen stonden open en daardoor miste Herman de eerste stop van de grens politie. Maar de vriendelijke " niet dus "  man schreeuwde dat we in de achteruit moesten naar de vorige slagboom. Na veel boze bikken en opmerkingen zijn we wel 10 meter achteruit gereden. Ik zei al, nu gaat heel de auto op de kop, maar blijkbaar was hij daar te druk voor want hij moest inkomend en uitgaande auto's controleren en kwamen we er met een gewone controle, nog wat boze blikken en opmerkingen  vanaf, Pffff. Op naar de grens van de douane  waar iemand op afstand in een hokje zat en blijkbaar geen zin had om er uit te komen. We mochten namelijk gewoon doorrijden. Deze grens zit al direct aan het stadje Novi Grad, daar zijn we ook gestopt om geld te gaan pinnen. Een vriendelijk jongeman gevraagd waar ik een pin automaat kon vinden. Ipv mij te vertellen waar het was is hij met mij meegelopen door het stadje om mij het te laten zien. Ik vertelde dat hij mij het wel gewoon kon zeggen omdat ik toch mijn bankkaart nog in de auto had liggen maar nee hij liep gewoon mee. Toen is hij met mij terug gelopen naar de auto, daar stond ook zijn auto en is hij nog voor ons aangereden om de weg te wijzen. Vervolgens is hij weer met mij meegelopen om de automaat aan te wijzen. Dit is de vriendelijkheid van de mensen hier die wij al eerder daar zijn tegengekomen. Net als toen in Mostar een mevrouw met een heel klein autootje die wij de weg vroegen naar het oude centrum ons toen zei, stap maar in met z'n viertjes ik breng jullie wel want het nog wel een stukje lopen. Wij ons in in de auto gepropt met z"n 3en op de achterbanken onderweg vertelde ze van alles. En deze vriendelijkheid zie je nu ook weer direct terug behalve dan bij de politie agent bij de grens. Maar volgens mij krijgen die allemaal een cursus dringend en boos kijken . Toen ik weer terug kwam bij de auto kwam de zelfde man er weer aan en zei dat hij helemaal zelf was vergeten te pinnen en nu nog weer die kant op moest. Nu we ook Bosnische KM hadden konden we weer op pad. We slapen vannacht in Banja Luka, we kunnen de korte route pakken of voor een mooie kleine omweg gaan en dat gaan we doen. We rijden eerst richting Bosanska krupa en dan was het de bedoeling om naar Bosanski Petrovac verder te rijden. Eerder had Chat al aangegeven dat we niet over de R 405 moesten rijden want die was niet echt begaanbaar voor onze auto, deze route stond eerder wel op onze planning dus die hebben we omgegooid naar een beter begaanbare route. Maar onderweg wil Google ons toch over de R 405 gooien. Meerdere waarschuwingen gelezen, luister NIET naar Google, die stuurt je over de onbegaanbare wegen. En dus wat doen wij, juist we gaan de auto die voor ons rijd achterna en die rijd over de R 405 en achter ons ook nog 2 auto's die ons volgen. Dus dat moet goed komen toch. Jammer van de geplande route en de leuke plekjes die we daar konden zien maar je kan niet alles hebben. De weg was gewoon redelijk begaanbaar en we zaten te wachten wanneer dat zou gaan veranderen. Als dit gaat gebeuren keren we gewoon om we hebben tenslotte vakantie en tijd genoeg. Hoe vriendelijk de Bosnische mensen ook zijn, rijden kunnen ze niet die kamikaze piloten. Ze rijden als gekken en halen op de onmogelijkste plekken in. Niet raar dat je op sommige stukken weg om de zoveel meter wel een klein altaar naast de straat met veel bloemen en een foto ziet staan. Onderweg kregen we 2x een afslag naar Bosanski Petrovac maar die zijn we maar voorbij gereden want die waren echt niet begaanbaar voor onze auto. Toen zijn we via Sanski Most, Ključ (E761) richting Jajce gereden. Niet ver van Kljuc zijn we links afgeslagen om op de R 411 op te gaan richting Banja Luka. Wow, wow, wow wat was dit een mooie route. Van de groene bergen en dalen rijden we nu midden in een wild west landschap. Grote gele vlaktes met allemaal sinkholes. Dit was echt genieten. Herman wilde daar ook nog even vliegen met de drone met dit ging helaas niet door want het waaide te hard. We zitten de komende dagen in Jajce en kunnen dan vast hier nog wel even heen rijden. Dus door naar Banja Luka. We hebben daar voor één nacht hotel Vidovic geboekt, deze ligt echt aan de rand van het centrum en de auto kan in de parkeer garage onder het hotel. Het is ondertussen dik 32 graden rond 15.00 uur, dus we gaan inchecken en even bijslapen voordat we de stad gaan verkennen. Alles ziet er netjes uit al mag de airco wel een poetsbeurt hebben, deze was best wel stoffig. Ik heb nuet geslapen maar Herman wel even. Rond 16.30 uur gaan we op pad naar het centrum. Dit viel echt wel even tegen, het is niet groot en het was best wel uitgestorven hmmm. Het was wel druk met alleks trouwerijen. Vandaar zijn we naar het oude fort gelopen, deze konden we maar gedeeltelijk bezichtigen omdat er een bekende artiest zou optreden. Dus nog even wat rondgewandeld en wat gaan eten bij een restaurant op een boot. Toen kakte ik voledig in, wat natuurlijk logisch is na 2 nachten en maar ca. 7 uur slaap in totaal. Op de terugweg  naar het hotel nog even naar de supermarkt voor flesje ice tea en paar blikjes bier. Op onze kamer aangekomen om ca. 20.00 uur ben ik begonnen dit verhaal te schrijven en hebben we een vlog op you tube opgezet. Er stond nog iemand ingelogd op de tv dus diegene denkt later waarschijnlijk,  waar heb ik naar zitten kijken haha. We hebben de ramen lekker open gezet. En ondanks alle lawaai wat van buiten kwam heb ik geen verhaal geschreven en geen you tube gezien. Later nog even wakker geweest en me omgekleed en gewoon weer verder geslapen. Herman vroeg of ik nog keek want hij was in slaap gevallen. Nou nee zet maar lekker uit.

Welterusten.